BBC - Natural World - Return Of The Eagle Owl [NL-subs]

De Oehoe (Bubo bubo) is een grote en indrukwekkende vogel, kleiner dan de steenarend, maar groter dan de sneeuwuil. Deze uil wordt soms de titel 's werelds grootste uil toegedicht, maar dat geldt ook voor de Blakistons Visuil (Bubo blakistoni), die gemiddeld iets groter is. De Oehoe heeft een spanwijdte tussen de 138 - 200 cm en is 58 tot 73 cm lang. Vrouwtjes wegen 1,75 tot 4,2 kg en de mannetjes tussen 1,5 en 3,2 kg. Ter vergelijking: de Kerkuil weegt ongeveer 500 gram. Zij voedt zich met kleine zoogdieren, maar kan prooien aan zo groot als een vos of jong hert (tot 10 kg) in geval van een verrassingsaanval. Grotere prooidieren (meer dan 3 kg) worden op de grond verorberd, waardoor de vogel kwetsbaar voor bv vossen is. Er wordt gezegd, dat egels regelmatig in zijn geheel ingeslikt worden. De roep van de Oehoe is een diep resonerend "oe-hoe" met de nadruk op de eerste lettergreep voor de mannelijke, en een meer hoog uh-Hu voor het vrouwtje (NB in het Duits en Hongaars luidt de naam van deze vogel "uhu ", de Turkse naam is" Puhu "). Elk lid van een Oehoe populatie kan worden geïdentificeerd aan de hand van de roep. De grootte, de oorpluimen en de oranje ogen maken dit een opvallende soort. Het heeft een sterke directe vlucht. De oorpluimen van de mannen staan meer rechtop dan die van vrouwtjes. De gehoornde uilen zijn een lid van de familie van de echte of typische uilen, Strigidae. Deze familie bevat de meeste soorten uilen. Een andere groep is die van de kerkuilen, Tytonidae. De Oehoe is grotendeels een nachtdier en is te vinden in de bergen en bossen met kliffen en rotsachtige gebieden. Normaal gesproken wordt genesteld op richels van kliffen. Ze worden ongeveer 20 jaar oud. Zoals vele andere vogelsoorten kunnen ze in gevangenschap veel ouder worden, Misschien zelfs tot een leeftijd van 60 jaar.
NB Na vertaling GB naar NL, integraal overgenomen van de upload:
BBC Natural World - The return of the Eagle Owl (ft. Roy Dennis & Paul Voskamp)

Door Paul Voskamp:

De Oehoe verdween in de jaren zeventig uit grote delen van het broedgebied in Midden-Europa door menselijke oorzaken (landbouwgif en afschot). De terugkeer van de Oehoe was in grote delen van het voormalige verspreidingsgebied ook gekoppeld aan menselijke activiteiten: grootschalige herintroducties. Ten gevolge van herintroducties vanaf 1968 in de middelgebergtes van westelijk Duitsland ontwikkelde zich in de driehoek Aken-Bonn-Trier vanaf 1975 een broedpopulatie. In Noordrijn-Westfalen broedden in 2002 100-120 paren, ook als gevolg van deze herintroducties. In 1993 werden in de middelgebergtes van westelijk Duitsland ruim 200 broedparen vastgesteld. De ontwikkelingen in Duitsland hielden niet op bij de grens. In oostelijk Wallonië, de Ardennen, vestigden zich eind jaren tachtig de eerste broedparen. De huidige Belgische populatie is naar schatting 30 broedparen groot. Het vestigen van Oehoes in Limburg kan worden gezien als een direct uitvloeisel van deze ontwikkelingen. Inmiddels heeft zich ook een succesvol paar gevestigd in de Achterhoek. De snelle vervanging van weggevallen broedvogels, zoals in drie Limburgse gevallen kon worden vastgesteld, duidt op het voorhanden zijn van voldoende rekruten. De Oehoe heeft in Zuid-Limburg een kans gekregen door de aanwezigheid van groeves waarin geschikte nestgelegenheid werd gevonden op steilwanden in mergel-, grind- en diepe kleigroeves. Optimisme is echter waarschijnlijk niet op zijn plaats aangezien het aantal potentiële broedplekken uiterst gering is. In de visie "Verborgen valleien" wordt een natuurvriendelijke afwerking mergelgroeves die door de Provincie Limburg werd overgenomen. Hierin werden voor Oehoes gunstige inrichtingsvoorstellen gedaan. De publicatie vestigde de aandacht op de bijzondere natuurwaarde van deze "verborgen valleien". Bij overdracht van groeves aan natuurbeherende organisaties worden groeves veelal opengesteld voor het publiek. Oehoes blijken goed in staat zich aan te passen aan (goed voorspelbare) industriële activiteiten in nog in exploitatie zijnde groeves. Volledige openstelling van groeves voor recreatie leidt echter onvermijdelijk tot het ongeschikt raken als broedplek voor Oehoes. Deze ontwikkelingen, gecombineerd met het feit dat er in het huidige overheidsbeleid geen nieuwe mergelwinningen worden toegestaan (Provincie Limburg, 1994), maakt dat de toekomstverwachting voor op steilwanden broedende Oehoes in Nederland niet rooskleurig is.
NB Integraal overgenomen van de upload:
BBC Natural World - The return of the Eagle Owl (ft. Roy Dennis & Paul Voskamp)